Het opstellen van huwelijkse voorwaarden is niet voldoende, u moet er ook naar leven, om het gewenste resultaat te krijgen.

Als u denkt dat met het opstellen van een akte huwelijkse voorwaarden  voor eens en altijd uw zaken regelt, kunt u voor een grote verrassing komen te staan.  Regelmatig doet een Rechtbank bij een scheiding  een uitspraak, die heel ander uitpakt dan men ooit bij het begin van het huwelijk heeft bedacht.

Dat je een periodiek verreken beding moet uitvoeren weten veel mensen inmiddels wel. Anders loopt u het risico dat toch al het vermogen dat aan het einde van het huwelijk  is opgebouwd gedeeld moet worden. Dat lijkt erg veel op een gemeenschap van goederen.  Maar ook bij koude uitsluiting kan dit gebeuren!

Koude uitsluiting betekent dat mensen met elkaar afspreken dat ze niets met elkaar verrekenen tijdens of bij het einde van het huwelijk. Ieder heeft en houdt wat hij of zij op eigen naam heeft. Lijkt simpel en duidelijk….

Zelfs dat werkt niet altijd.  Vorige maand deed de Rechtbank Utrecht een uitspraak (LJN BX4241), waarin werd bepaald dat, ondanks de koude uitsluiting die partijen waren overeengekomen, bij hun scheiding de echtgenoten hun huwelijkse voorwaarden moesten afwikkelen alsof alles gemeenschappelijk was. Alsof zij een finaal verrekenbeding waren overeengekomen, waardoor bij scheiding alle vermogensbestanddelen 50/50 met elkaar moesten worden afgerekend.

Dat was veroorzaakt doordat partijen in de 50 jaar(!) die zij met elkaar waren getrouwd, altijd hadden geleefd alsof zij in gemeenschap van goederen waren getrouwd. Dat was zo geweest in de 30 jaar die zij samen hadden geleefd en zelfs nog in de 20 jaar die zij apart hadden geleefd. Hierdoor vond de Rechtbank dat uitvoeren van de koude uitsluiting in strijd met de redelijkheid en billijkheid zou zijn. Dus ook het huis en de grond die op naam van de vrouw stonden moesten worden afgerekend.

Kortom: stel niet alleen huwelijkse voorwaarden op, als je daar behoefte aan hebt, maar leef er ook naar!