Uit het huwelijk tussen Freek en Nadine zijn vier kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag heb. In 2015, enkele maanden na de geboorte van hun jongste dochter Danique, besluiten ze om uit elkaar te gaan. In 2017 wordt de echtscheiding geformaliseerd. De kinderen hebben hun hoofdverblijfplaats bij Nadine. Tussen de drie oudste kinderen en Freek is een omgangsregeling van kracht (met Danique weigert Freek elk contact), maar daar wordt sinds maart 2019 geen uitvoering meer aan gegeven. Nadine verzoekt de rechtbank om haar het eenhoofdig gezag over de kinderen te geven. De rechtbank wijst het verzoek om eenhoofdig gezag ten aanzien van Danique toe en wijst het ten aanzien van de drie oudste kinderen af. Nadine gaat in hoger beroep.

Het hof stelt vast dat de kinderen, als gevolg van de strijd en het gebrek aan communicatie, klem en verloren raken tussen Freek en Danique. Zij raken daarnaast verder klem en verloren door het besluit van Freek om geen contact met Danique te willen hebben. Dit brengt de kinderen niet alleen in een loyaliteitsconflict tussen hun ouders, maar tevens tussen hun vader en Danique. De reden die Freek geeft, is dat ‘zijn hart vol is’ en hij ‘niets voelt’ voor Danique. In de loop van deze procedure hebben veel mensen, waaronder rechters en medewerkers van de Raad voor de Kinderbescherming, hier met hem over gesproken, maar Freek blijft bij zijn besluit. Het hof kan het besluit nauwelijks anders plaatsen dan als rancuneus jegens Nadine. Hiermee stelt Freek zijn eigen gevoelens en belangen boven die van de kinderen. Hij toont geen inlevingsvermogen in wat dit doet met de vierjarige Danique, die Nadine en haar broers en zus regelmatig vraagt wanneer zij mee mag naar Freek. Ook toont hij geen inlevingsvermogen in het gevoel van de oudste drie kinderen, die zich schuldig voelen ten opzichte van Danique. Daarnaast begrijpen zij niet hoe Freek wel plek in zijn hart heeft gevonden voor een nieuwe vriendin, terwijl hij zegt dat zijn hart vol is. Dat Freek voorbij gaat aan de hartenkreten van zijn (nog heel jonge) kinderen, vindt het hof op zichzelf al buitengewoon schrijnend, maar ook handelt Freek daarmee volstrekt tegen hun belangen in en schaadt hun ontwikkeling.

Het handelen van Freek brengt bewust psychische schade toe aan de kinderen en maakt dat het niet in hun belang is dat hij (mede) het gezag over hen uitoefent. Van Nadine kan ook in redelijkheid niet langer gevergd worden met Freek te overleggen en beslissingen te nemen over de oudste drie kinderen. Het hof is met de Raad van mening dat wanneer Nadine voortaan de besluiten alleen kan nemen, er rust kan komen in de opvoedingssituatie en dat van daaruit hulpverlening op gang kan komen. Het hof vernietigt daarom de beschikking van de rechtbank en wijst het verzoek van Nadine om eenhoofdig gezag alsnog toe.

Alhoewel niet in geschil, merkt het hof nog het volgende op over de omgang. Duidelijk is dat de oudste drie kinderen het liefst willen dat er weer contact komt met Freek, van wie zij houden en die ze missen. Zij willen wel dat dit contact ontspannen is, dat zij zich welkom en gezien voelen en dat Danique hierbij ook betrokken kan worden. Het hof uit de hoop dat Freek de nodige hulp kan krijgen om uit zijn impasse/blokkade wat betreft de houding naar Danique te komen. Dat zal het opstarten van omgang met de kinderen ruimte geven en misschien kan dan in de toekomst weer ruimte komen voor gezamenlijk gezag. Dit alles vanuit de gedachte dat de belangen van alle vier de kinderen voorop staan, nu Freek immers de verwekker is van alle kinderen en zij onderdeel uit maken van één gezinssysteem.

Gezagsprocedures zijn onzeker. Op voorhand is vaak niet te zeggen wat de uitkomst van een procedure zal zijn, aangezien alle omstandigheden van het geval een rol spelen en niet altijd is in te schatten aan welke omstandigheden een rechter meer gewicht toekent. Garanties kunnen niet gegeven worden. De uitkomst is dus ook afhankelijk van de zittende rechter. Natuurlijk valt en staat het met een goede onderbouwing van de standpunten. Het is dus van groot belang om in dergelijke zaken bijstand te zoeken van een gespecialiseerde familierechtadvocaat die jou hierbij kan helpen. Een advocaat waar je een klik mee hebt, die met je meedenkt en de schade voor jou en de andere betrokken zoveel mogelijk probeert te beperken.

Wampie van Arkel en Anouk Hansma helpen je hier graag bij!