Evert en Annet hebben een relatie met elkaar en wonen sinds 2008 samen. Uit die relatie worden twee (nu nog minderjarige) kinderen geboren, over wie zij gezamenlijk het ouderlijk gezag uitoefenen. Het gezin woont in Barendrecht. In 2017 beëindigen zijn hun relatie en samenwoning. Evert en Annet hebben een birdnesting-regeling: de kinderen wonen in de echtelijke woning, waar Evert en Annet om en om wonen.

Als de regeling naar mening van Annet niet meer loopt, besluit zij om naar Utrecht te verhuizen met de kinderen. Dit loopt echter wat anders als Evert geen toestemming voor een verhuizing geeft. Annet ziet zich dan ook genoodzaakt om de rechtbank om vervangende toestemming te vragen om met de kinderen van Barendrecht naar het 75 km verderop gelegen Utrecht te verhuizen. Daarnaast verzoeken zowel Evert als Annet de rechtbank de hoofdverblijfplaats van de kinderen bij hem/haar te bepalen.

De rechtbank overweegt als volgt. Het belang van Annet bij verhuizing is met name gelegen in de omstandigheid dat zij niet kan aarden in Barendrecht en dat zij zich prettiger voelt in Utrecht. Annet wil terug naar Utrecht, omdat zij daar heeft gewoond totdat zij en Evert in 2008 gingen samenwonen. Het netwerk van Annet bevindt zich nog steeds daar. De rechtbank stelt vast dat aan de keuze van Annet om naar Utrecht te verhuizen uitsluitend subjectieve redenen ten grondslag liggen. Annet heeft niet aangetoond dat sprake is van een objectieve (dringende) noodzaak om met de kinderen naar Utrecht te verhuizen en dat de belangen van de kinderen en Evert daarvoor dienen te wijken. De omstandigheid dat Annet mogelijk meer tijd aan de kinderen kan besteden doordat haar reistijd woon-werk vermindert, acht de rechtbank op zichzelf niet een zodanige dringende noodzaak dat dit een verhuizing met de kinderen rechtvaardigt.

De kinderen wonen sinds hun geboorte in Barendrecht, gaan daar naar school en hebben daar hun sociale contacten, zoals vriendjes, vriendinnetjes en de familie van Evert. De kinderen zijn geworteld in Barendrecht. Bij een verhuizing naar Utrecht worden zij weggehaald uit een stabiele en vertrouwde omgeving. Zij moeten dan naar een andere school, nieuwe vriendjes en vriendinnetjes maken en zullen minder intensief contact met Evert en diens familie hebben. Die veranderingen acht de rechtbank niet in het belang van de kinderen.

Al met al is de rechtbank van oordeel dat het belang van Annet om met de kinderen te verhuizen naar Utrecht niet dient te prevaleren boven het belang van met name de kinderen om niet te verhuizen. Het verzoek van Annet wordt dan ook afgewezen.

Tijdens de zitting verklaart Annet dat zij hoe dan ook naar Utrecht gaat verhuizen, óók als haar geen vervangende toestemming wordt verleend om de kinderen mee te nemen. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de hoofdverblijfplaats van de kinderen bij Evert dient te worden bepaald, te meer nu Annet erkent dat Evert zijn werkzaamheden zodanig kan aanpassen dat hij het grootste deel van de zorg voor de kinderen op zich kan nemen en dat tot nu toe de zorgtaken gelijk tussen partijen zijn verdeeld.

Een verhuiszaak is altijd lastig, daarom wordt zo’n zaak ook vaak door 3 rechters behandeld. Een dergelijke zaak valt en staat met een goede voorbereiding en onderbouwing. Garanties kunnen niet gegeven worden. De uitkomst is ook afhankelijk van de zittende rechter(s). Het is dus van groot belang om in dergelijke zaken bijstand te zoeken van een gespecialiseerde familierechtadvocaat die jou hierbij kan helpen. Een advocaat waar je een klik mee hebt en die met je meedenkt.

Wampie van Arkel en Anouk Hansma helpen je hier graag bij!