13-10-14 | Wanneer werkt het goed? Wat kun je zelf doen om een goede band te ontwikkelen?

Gisteren was het stiefouderdag. Steeds meer kinderen van gescheiden ouders komen in aanraking met stiefouders. Ook doordat er verhoudingsgewijs veel meer co-ouderschappen komen (nu al 30%, in 2000 nog maar 5%), zijn er veel parttime stiefouders. Dan hebben kinderen regelmatig bij beide ouders te maken met een stiefouder.

Zijn die stiefouders inderdaad zo naar als je ziet in de Disney films? Gelukkig zegt mijn stiefdochter dat het tijd wordt voor een nieuwe Disneyfilm met een lieve stiefouder. Het kan dus ook anders..

Zelf ben ik in ieder geval dol op allebei mijn stiefkinderen. Ook mijn man houdt van zijn stiefkinderen … mijn dochters dus.

De Nederlandse scheidingsonderzoeker Ed Spruijt (Universiteit Utrecht) onderzoekt al jaren kinderen van gescheiden ouders en kinderen in nieuwe gezinnen (stiefgezinnen). Het blijkt dat het opbouwen van een band tussen stiefouder en stiefkind niet vanzelf gaat, daar moet aandacht en tijd ingestoken worden. Ze delen immers geen geschiedenis of bloedband. Maar uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het mij een goede band met een paar fantastische stiefkinderen heeft opgeleverd.

Het Stiefplan, dat is ontwikkeld door Corrie Haverkort (filosoof en voorzitter van de St. Nieuw Gezin) en Marlijn Kooistra (pedagoog en tevens bestuurslid St. Nieuw Gezin) kan een goede ondersteuning zijn om te weten waar je als stiefouder nu goed aan doet en wat je beter kunt laten. Ik heb er veel aan gehad en kan het iedereen die stiefouder is of wordt, aanraden.